Nietes
welles
Daniil
Charms - ill. Gerda Dendooven
(Querido - 599 fr.), 8j +
Daniil Charms werd begin deze eeuw in St-Petersburg geboren. Het was een
lange, geheimzinnige man met een bizar gedrag. Dat bizarre was echter geen
pose, maar een echte levenshouding. Charms maakte geen kunst, Charms was
kunst. Door dit opmerkelijke gedrag liep hij sterk in de kijker en in 1941
werd hij opgepakt, krankzinnig verklaard en opgesloten. Hij stierf in een
psychiatrische instelling in 1942. In 1956, onder Chroestsjov, werd Charms
gerehabiliteerd en nu worden heel wat van z'n kinderverhalen in een nieuwe
vertaling heruitgebracht.
Z'n
verhalen worden bevolkt door merkwaardige personages. Sterk uitvergrote
karikaturen die zich in absurde, dadaïstische situaties begeven. Dit
soort figuren kennen we ook van Toon Tellegen (Dokter
Deter) maar bij Charms zijn ze nog moeilijker te vatten. Deze slapstickachtige
humor kreeg weinig vat op mij, maar weet ongetwijfeld heel wat anderen
te charmeren.
Gerda
Dendooven maakte knappe zwart-rood illustraties die de groteske sfeer goed
weergeven. Haar karikaturale stijl (zie ook Dokter Deter) past hier voortreffelijk
bij de al even maffe verhalen. Voor wie zin heeft in het niet alledaagse:
zeker een aanrader!
Ingrid
Antheunis
Copyright
©
december 1999.
Het
huis van Biels
Lydia
Rood - ill. Annemarie van Haeringen
(Leopold - 599 fr.), 8j +
Biels heet eigenlijk heel gewoon Niels, maar door een uitspraakfoutje in
z'n jongste jaren, is het Biels geworden en gebleven. Verder is er niks
gewoons aan Biels! Van zijn oud-oma erfde hij zomaar een kast van een huis,
eentje vol geheimen. Biels' ouders kunnen het niet zo goed met elkaar vinden
en zo komt het dat Biels eigenlijk alleen in zijn geheimenhuis woont. Soms
is er een mamadag, dan weer is het papadag, al naargelang het Biels uitkomt.
Want Biels is baas in zijn huis en wanneer mama hem teveel bloemkool wil
laten eten, stuurt hij haar gewoon weg en belt om z'n vader. Biels is eigenlijk
een rotverwend jong dat z'n ouders handig tegen elkaar uitspeelt en naar
zijn pijpen laat dansen. Biels nodigt vriendjes uit voor grote logeerpartijen
en dat daarbij het halve huis gesloopt wordt, is niet erg want... alles
mag. Zo'n vrijbuitersleventje is blijkbaar toch niet alles, want Biels
voelt zich soms heel erg eenzaam. En ma en pa maken zich blijkbaar toch
wel zorgen om hun zoons alleenheersschap want ze spannen hun krachten samen
en smeden uitgekookte plannetjes...
Alleenwonende
kinderen zijn geen uitzondering meer sinds Pippi Langkous en Biels past
mooi in dat rijtje. Lydia Rood heeft trouwens een voorliefde voor "outcast"
kinderen (kijk er maar eens haar palmares op na: Pip de rattenvanger, Marietje
Applegat, Nippertje Bov) en beschrijft hen steeds met verve. Je krijgt
altijd een goede mengeling van de "ondeugendheden" van de kinderen en hun
ware gevoelens en emoties. Net als je denkt "nu wordt het toch té
gortig", komt er een vleugje "goed fatsoen" binnenwaaien dat alles weer
mooi in evenwicht plaatst. In dit boek gebeurde dat (voor mij) wanneer
Biels delen of voorwerpen uit het huis begint kapot te maken in z'n zoektocht
naar geheimen. Liefde en respect voor mooie dingen bijbrengen is blijkbaar
iets waar een volwassene moet bij helpen en wat blijkt... Biels' ouders
kunnen het niet meer aanzien en leggen hun disputen bij om weer als een
gezin in het grote huis te gaan wonen. Dit is nu natuurlijk echte "grotemensenpraat",
kinderen zullen vooral smullen van de spannende avonturen in het huis en
het feit dat Biels er baas is. Dit si fictie, dus, laat hen maar genieten!
Er zal
trouwens niet alleen genoten worden van het verhaal, ook visueel is dit
weer een feest dank zij Annemarie van Haeringen. Veel swingende, kleurrijke
illustraties doorheen dit groot formaat leesboek.
Ingrid
Antheunis
Copyright
©
december 1999.