Met het hoofd in de wolken

De droom van Oscar en Wol loopt over van melancholie, de boodschap van vriendschap is aan de softe kant. Een tearjerker voor kinderen, als het ware, maar wel een goede.

Oscar en WolDe Nederlander Michael Dudok de Wit is wereldbekend bij liefhebbers van de animatiefilm. Zijn acht minuten durende film Father and Daughter werd in 2001 bekroond met een Oscar voor de beste animatiefilm. Hij maakt ook kortfilms en geanimeerde reclamespots.
    Na de Oscarbekroning maakte Michael Dudok de Wit een boek van de film, Vader en dochter, een juweeltje. Het werd, zoals er strips zijn voor volwassenen, een prentenboek voor alle leeftijden. Het is een melancholisch verhaal over een meisje dat afscheid neemt van haar vader en vervolgens op hem blijft wachten. Een boek in sepia en zwart met een ontroerend blauw meisje daarin. Prenten met lange schaduwen, grote luchten en knotwilgen langs een jaagpad. Met grote thema's als verlangen en het verglijden van de tijd. In hetzelfde jaar 2002 verscheen al een tweede prentenboek: Oscar en Wol, een samenwerking met THEO, een Fransman die kindertelevisie maakt in Engeland, Frankrijk, Duitsland en Spanje. Oscar en Wol heeft wat meer tekst, is groter van formaat en is kleurrijker. Het is een prentenboek met hier en daar de eigenschappen van een strip (de verdeling van een pagina in vakjes, bijvoorbeeld). THEO schreef een origineel verhaal: Oscar is een dromerig jongetje dat door zijn ouders in een haastige chaos wordt meegesleept op vakantie naar een ver land. Hij raakt er zijn ouders kwijt. Dudok de Wit evoceert prachtig de overgang van hectische gekte naar ontstellende eenzaamheid en stilte. Pagina's lang is Oscar in een lege woestijn op zoek naar zijn ouders. Hij wordt geholpen door Wol, een klein wolkje dat uitkijkt vanuit de hemel en hem gezelschap biedt. Alles loopt goed af en Oscar heeft nu een 'allerbeste vriend' die hem belooft altijd bij hem te blijven. Oscar en Wol heeft een grote dosis tederheid, en dat zie je niet zo vaak in prentenboeken van dat hoge niveau. Inkapselende warmte creëren in een prentenboek, zonder dat het klef wordt, is weinigen gegeven. Hier en daar zijn bezwaren geuit ("Net iets te flauw om echt goed te zijn", De Volkskrant) maar wat mij betreft mogen de makers op beide oren slapen: de balans is in evenwicht.

De droom van Oscar en Wol En eind vorig jaar verscheen een zo mogelijk nog sentimenteler tweede deel: De droom van Oscar en Wol. De vrienden zijn blij samen. Wol zorgt (onzichtbaar voor de anderen) voor het eenzame jongetje dat soms gepest wordt. Oscar is altijd in voor een robbertje vechten met Wol. "Oscar! Hoofd-in-de-wolken", roepen andere jongens plagend. Het lijkt alsof Oscar nooit met twee voeten op de grond staat. Dat is het uitgangspunt van het Oscar en Wol-verhaal: een lofzang op het dromerige kind, dat in zijn verbeelding leeft, een eigen fantastische wereld bedenkt. Uiteraard heeft zo'n jongen het weleens moeilijk in de echte wereld. Maar ook Wol heeft een probleem: hij mist zijn familie wolken in de hemel. Hij staat voor een dilemma, want hij wil zijn mensenvriendje niet verlaten. Liggend op bed, met het wolkje boven zich, krijgt Oscar een idee. Ze zullen in zijn dromen naar de wolkenhemel gaan. Het klinkt allemaal nogal melig, maar de schitterende tekeningen van Dudok de Wit zorgen ervoor dat de zachtheid eerlijk blijft. Binnenskamers is alles warm geel en oranje, buiten speelt het daglicht. Soms blauw (als Oscar 's morgens naar school vertrekt), soms herfstig geel van een nazomerse namiddag. Licht en schaduw worden in dramatische verhoudingen gebruikt, als in sommige schilderijen van Leon Spilliaert. "Ik ben blij dat ik een vriend heb zoals jij", zegt Oscar. Of Wol, wat verder: "Oscar, jij bent mijn allerbeste vriend!" De boot wordt niet afgehouden: de emoties stromen door. Dat kan nefast zijn voor een kinderboek, maar hier klopt het. Uit de buik gemaakt, en met een grote professionaliteit. Michael Dudok de Wit verklapt in een interview dat hij enkele grote liefdes heeft. Licht en eenvoud. Hij verwijst naar Japanse en Chinese monniken. "Die monniken maken tekeningen die zo bedrieglijk eenvoudig zijn dat ze kinderlijk lijken. Ze hebben net als alle volwassenen hun onschuld verloren maar hem op de een of andere manier weer weten terug te vinden." Een eigenschap om u tegen te zeggen.

Belle Kuijken


THEO
Michael Dudok de Wit (ill.)

De droom van Oscar en Wol
Leopold, Amsterdam, 30 p., € 14,95.
vanaf 4 jaar.

Terug Copyright ©  De  Morgen                     2 februari 2005.