Rare vogels

Rindert Kromhout (Leopold, 499 fr) 9j+

Dit is een absolute voorleestopper! De kinderen uit het 4de en 5de leerjaar waar ik dit boek voorlas, hebben het onmiddellijk tot hun favoriete verhaal uitgeroepen. En terecht. Het heeft alles om een hit te zijn: vlot geschreven in een heel plastische taal, spannend tot het einde, grappige situaties, ironisch beschreven figuren en een vleugje gruwel, wat wil je nog meer?
Het boek splitst zich op in 2 verhaallijnen die op een bepaald moment in elkaar overvloeien. Aan de ene kant is er het verhaal van het rondreizende toneelgezelschap. Dat het om een groep dieren gaat, is onmiddellijk duidelijk, want elk personage wordt goed beschreven qua uiterlijk en typische karaktereigenschappen. Toch voel je je als lezer nauw verwant aan deze bonte beestenboel; hun gedragingen en reacties zijn diep menselijk. De vele 'portretten' die Jan Jutte erbij maakte helpen natuurlijk ook. Heerlijk zoals hij het ijdele konijn Elsa neerzet en Sophietje de buldog doet hij ook alle eer aan. Meesterlijk!
Het toneelgezelschap wordt geleid door Socrates, een andere buldog. Ze zwerven door een zuiders land en treden elke avond in een ander dorp op. Socrates belooft de dieren dat ze koude wintermaanden in de villa van z'n zus Sophietje mogen doorbrengen. Dat Socrates hen naar de verdoemenis leidt, hebben ze helemaal niet door...
Bij Stefano, het stekelvarken uit de tweede verhaallijn, dringt het sneller door dat er iets niet pluis is. Hij werkt als dienstknecht in de villa van Sophietje. Regelmatig komen er bezoekers in de villa, maar Stefano ziet ze nooit meer uit het huis gaan. Wat is er gaande? Als lezer voel je stilaan iets onheilspellends in het verhaal sluipen en merk je regelmatig dat Socrates zich wat merkwaardig gedraagt. Algauw gaat je voorleespubliek aan het gissen en iedereen heeft zo wel z'n theorie. Dat is juist het mooie aan dit boek, het biedt herkenningspunten en invalshoeken voor iedereen. Elk heeft al snel z'n favoriete held en slechterik. Voor mij is 'Rare vogels' in elk geval een van mijn favoriete voorleesboeken.
Terug

Copyright © De Viervoeter januari 1998

Een vlinder aan het raam

Jamil Shakely (Davidsfonds / Infodok, 445 fr.) 8j.+

De Koerdische schrijver Jamil Shakely woont sinds 1989 in BelgiŽ en schrijft nu in het Nederlands. Het is een man die met weinig woorden heel aangrijpende onderwerpen aanpakt. Net zoals zijn vorige boek "De witte wolk" wist ook "Een vlinder aan het raam" me diep te raken.
Een vlinder aan het raam In Shakely's boeken kom je meteen met je twee voeten in een andere cultuur terecht. Al van op de eerste bladzijde lees je vreemde woorden en kom je situaties tegen die voor ons totaal onbekend zijn. Gelukkig stelt het vijfjarig hoofdpersonage ons meteen gerust: ook hij ontdekt elke dag nieuwe zaken, dingen die hij niet onmiddellijk begrijpt of weet te plaatsen. Zo is de toon van het boek ook direct gezet. Samen met Hiwa gaan we op ontdekkingstocht in het dagelijkse Koerdische dorpsleven.
Met veel relativerende humor en kinderlijke nieuwsgierigheid wordt het allemaal beschreven. Hiwa gaat voor het eerst naar school en verbaast zich erover dat daar geen Koerdisch gesproken wordt. Hij maakt ook de dag mee waarop Koerdistan zijn rechten krijgt en waardoor er voortaan wel in het Koerdisch les gegeven wordt. Maar Hiwa blijft vooral een jongetje van 5 dat er met zijn vriend Simo op uittrekt om avonturen te beleven.
Wanneer je ontdekt wat die vlinder voor het raam uit de titel betekent, ben je bij het ontroerendste stukje uit het boek aanbeland. Hiwa heeft ook een tweejarig zusje: Kadji. Dat zusje sterft aan mazelen omdat er geen dokter in het dorp is. Wanneer Hiwa ontroostbaar blijkt, vertellen zijn ouders dat Kadji ooit wel eens op bezoek zal komen in de gedaante van een vlinder of een vogeltje... Een schitterend boek om intercultureel rond te werken!
Terug

Copyright © De Viervoeter maart 1998

Een opa met gaatjes

Wally de Doncker (Davidsfonds / Infodok, 445 fr.) 8j.+

Demente bejaarden lijken niet direct een onderwerp voor een kinderboek. Toch is het iets waar heel wat kinderen mee geconfronteerd worden. Het hoort echter nog zelden tot hun dagelijkse leefwereld, want de meeste ouderlingen komen in tehuizen terecht, wat een intens contact zeker niet bevordert. Misschien juist daarom is zo'n boekje als "Een opa met gaatjes" wel goed. Voor een kind dat nog nauwelijks 3 of 4 keer per jaar zijn oma of opa ziet, kunnen die ontmoetingen soms heel shockerend overkomen. Dementen vertonen een heel onvoorspelbaar gedrag en als hierover thuis geen uitleg gegeven wordt, kan ik me inbeelden dat flink wat kinderen met vragen en schrik zitten. Door dit verhaal wordt het in elk geval duidelijk dat het niet iets uitzonderlijks is en dat je gevoelens voor oma of opa daarom ook niet hoeven te veranderen.
Hanne uit dit boek evolueert van een zich vragend stellend meisje naar iemand die kordaat met haar demente opa omgaat. Trouw en liefdevol blijft ze hem regelmatig bezoeken en zo ziet ze hem ook evolueren. Dat het niet altijd negatief en somber moet zijn, bewijzen de soms grappige situaties. Wat ik wel jammer vind, is dat er geen tijdsduur opgegeven is waarin het hele aftakelingsproces van opa Siel zich voltrekt. Zo lijkt het voor sommige kinderen wel alsof Hanne haar opa dagelijks bezoekt en z'n toestand met de dag verslechtert. Door de eenvoudige taal die de schrijver gebruikt, kan dit boekje al door jonge kinderen gelezen worden. Door het soort van onderwerp kan het echter ook in hogere klassen tot stof van discussie gebruikt worden.
Terug

Copyright © De Viervoeter maart 1998